reviews: jullie ervaring

Emmelie:

 

Mooie en fijne ervaring met Paardencoaching! Bijzonder dat Joyce en haar paard mij zo veel (herkenbare) dingen terug kon geven! Ik heb veel (nieuwe) inzichten gekregen en voelde me erg op m'n gemak bij Joyce en haar paard. Bedankt!


Marieke:

 

Joyce ging zo liefdevol met mijn dochter en paard om. Julia leerde om "NEE" te zeggen en voor zichzelf op te komen en dat ging zo goed. Lieve Joyce, dank je wel.


Nadine:

 

Joyce speelt in op de behoefte van mijn kind, ze is doortastend en heeft een fijne uitstraling.

Mijn dochter is met veel plezier bij haar en voelt zich compleet op haar gemak.


Gabrielle:

 

Een hele fijne grondwerk les van Joyce mee mogen maken. De tijd vloog in een keer weer voorbij en wat waren we beiden oprecht trots op het paard 😇 En zelfs nieuwe signalen van het paard leren herkennen 😃 Ik zeg zeker een aanrader om te bespreken wat bij zowel jou als het paard past.


Annemieke:

"Joyce geeft op een hele toegankelijke en spontane manier de kinderen les, zonder dat de focus op prestatie ligt. Plezier en de band tussen dier en kind staan duidelijk centraal. Haar enthousiasme en de liefde voor het werken met paarden brengt ze moeiteloos over op de kinderen, die het inmiddels erg vaak hebben over de paardrijles. Het is mooi om te zien hoe mijn zoon, die moeite heeft zich te focussen en te concentreren, dit op een hele ontspannen manier toch leert door de interactie met de paarden. Dit gaat bijna vanzelf; als het kind de aandacht verliest, doet het paard het niet meer... en laat dat nou net niet de bedoeling zijn!"


Aafke:

"Met een rustige glimlach, een hoop geduld en natuurlijk overwicht neemt Joyce alle tijd om onze tweejarige Noah over te halen dichterbij pony Amy en paardje Papi te komen. Joyce is duidelijk helemaal in haar element en dat werkt aanstekelijk, zowel voor Noah als voor ons als (groot)ouders die er bij zijn. Wat begint met een voorzichtige aai over het ruggetje, wordt onder begeleiding van Joyce een uitgebreide borstelsessie van manen tot staart en ook de hoefjes worden zorgvuldig uitgekrabd. Dan volgt het grote moment waarop Noah mag proberen ook daadwerkelijk op Amy's rug te gaan zitten... Op weg naar het weiland is er tientallen keren gewisseld tussen 'ja leuk' en 'nee, niet op het paardje!', dus het is even de vraag wat er zal gebeuren. Ook nu neemt Joyce alle tijd en daagt Noah uit het te proberen. Even kruipt hij weg in mama's nek, maar als hij dan 'alleen om even te voelen' eenmaal in het zadel zit is hij niet te houden. Druk begint hij met zijn kontje te wiebelen en roept als een volleerd cowboy "Hortsik, Amy!". Een nieuwe ruiter is geboren! Wij zijn blij en opgelucht dat Noah een half uur lang (!) met een grote glimlach rondjes kan rijden om en door de weide. Hij durft zelfs eventjes te zwaaien, maar neemt zijn taak als ruiter ook bloedserieus. Prachtig om te zien. En Joyce is blij dat er weer een jongetje is warmgemaakt voor de paardensport. Al snel volgt er weer een nieuwe rij-afspraak, met een zak lekkere wortels als traktatie voor de lieve paardjes. Sindsdien is elk paard een beetje Papi of Philo, zoals Joyce haar eigen paard heet, maar pony Amy heeft echt Noah zijn hart gestolen. Regelmatig komt dan ook de vraag wanneer we naar Amy en Joyce gaan. Hopelijk volgen er nog een hoop meer van dit soort geweldige ritjes!"